Schronisko „Chatka Puchatka” na Połoninie Wetlińskiej

Schronisko „Chatka Puchatka” na Połoninie Wetlińskiej (1228 m n.p.m.) – najwyżej położone schronisko w Bieszczadach, niegdyś nazywane „Tawerną”. Leży pod wierzchołkiem Hasiakowej Skały. Posiada 20 miejsc noclegowych w 2 salach zbiorowych, jest czynne cały rok. Zostało wybudowane po II wojnie światowej przez wojsko i służyło za posterunek obserwacyjny. W 1956 roku budynek został przejęty przez Okręg PTTK w Rzeszowie, jednak jako całoroczny obiekt z obsługą działa dopiero od 1967 r. Obecnie ajentem schroniska jest Ludwik Pińczuk[1].

Ze względu na niski standard, m.in. sanitarny (ze względu na lokalizację w schronisku nie ma bieżącej wody, kanalizacji ani energii elektrycznej), w sierpniu 2009 schronisko zajęło jedno z ostatnich miejsc w rankingu schronisk górskich, sporządzonym przez polski magazyn turystyki górskiej n.p.m.[2], podobnie w II edycji rankingu z sierpnia 2011